Samen met Michael van Gessel is Patrick Mc Cabe uitgenodigd om een nieuw ontwerp te maken voor Fort aan de Buursteeg en om een voorstel te doen voor het ontwerp van het nieuwe bezoekerscentrum van de Grebbelinie en de Gelderse vallei. De Grebbelinie is de enige waterlinie van Nederland, die tijdens de Tweede Wereldoorlog actief is ingezet tegen de Duitsers.
Tijdens de felle strijd tegen de bezetter hebben vele soldaten op deze plaats het leven gelaten.

Een geheel andere oplossing is het bezoekerscentrum niet op het Fort maar boven de spoorlijn te realiseren. Daarmee krijgt het knooppunt tussen noord en zuid een bijzondere betekenis, komt er vanaf het bezoekerscentrum zicht over het gehele werk en de spoorlijn die het verdedigt en wordt het Fort geheel in zijn waarde gelaten. Een even eenvoudige als spectaculaire oplossing waarbij het bezoekerscentrum kan uitgroeien tot een icoon voor Fort aan de Buursteeg en de Grebbelinie als geheel.

In de ontwerpopgave wordt gevraagd naar een ruimtelijke inpassing voor de uitbreiding van de fabriek die recht doet aan de cultuurhistorische waarde van de Beemster polder en zijn unieke status als UNESCO erfgoed. Om deze stap te maken heeft CONO Kaasmakers aan REDscape Landscape & Urbanism gevraagd om een landschappelijke inpassingvisie uit te voeren om de landschappelijke gevolgen, inpassingmogelijkheden voor de uitbreiding, en ontwerprichtlijnen op het terrein van een dergelijke uitbreiding te formuleren.

Het ontwerp stelt voor om het industrieterrein een aantal karakteristieken van de buitenplaats te geven om een eenmalig en bijzonder project te realiseren. Het is niet de bedoeling om deze nieuwe opzet met een buitenplaats te vergelijken. Sterker nog, het moet geen buitenplaats willen worden. Het concept stelt voor om een (industrie)terrein voor een enkel bedrijf te ontwikkelen dat bijzonder is en geïnspireerd op de vormgeving van de buitenplaatsen en het landschap van de Beemster polder.

Het landschappelijk casco blijft de ruimtelijke drager van het complex en vormt onderdeel van de architectonische compositie van het industrieterrein als geheel. Er wordt gevraagd aan de architecten om hierop in te spelen. Het landschappelijke casco dient gewaarborgd te blijven in al zijn aspecten. Dit houdt in dat alle aangewezen groene bestemmingen (carré, assen en voorgebied) vrij blijven van alle andere bestemmingen zoals bebouwing, verharding, parkeren, technische ruimtes en installaties voor nu en in de toekomst.