nog niet beschikbaar

Deze opgave wordt als mogelijkheid gezien om een hoogwaardig openbaar park te ontwerpen waarin woongebouwen (VMX architects) worden geïntegreerd. REDscape doet het voorstel een nieuwe identiteit te creëren voor het park en geeft zo een impuls aan de kwaliteit van Schalkwijk (Haarlem) en de omliggende wijken Boerhaavewijk en Meerwijk.

Het bomencarré

De prachtige bomenkraag aan de Noordzijde van het park representeert een tijdsinvestering van meer dan dertig jaar die het duurde om te verworden tot aantrekkelijke beboste grens. REDscape stelt derhalve voor de bomen te behouden en de bomenrand uit te breiden tot een bomencarré dat het gehele park omsluit.

De cirkelvormige tuinen

De cirkelvormige tuinen verkrijgen hun vorm door de woontorens en kunnen op twee manieren worden ervaren: door de bezoeker van het park vanuit het park en door de bewoners van de woontoren vanuit hun appartementen. De tuinen worden omsloten door heggen en beplant met kleurrijke (voornamelijk roze en paarse) winterharde vaste planten en bomen die het gehele jaar voor een ware ‘uitbarsting van kleur zorgen. Door een tuinclub op te richten kunnen omwonenden gestimuleerd worden te participeren in het management en onderhoud van de tuinen.

Het golvende grasvlak

De laatste laag van het park bestaat uit een grasvlak dat over het park ‘vloeit’ als ware het een golf. Het grasvlak, dat in het voorjaar bedekt is met bloembollen wordt over de parkeergarages die bij de woontorens liggen gepland. Het hoogste punt van het vlak ligt op 2 meter boven maaiveld. Vanaf deze plek heeft de bezoeker een prachtig uitzicht over het park en de kruinen van de omliggende bomen.

niet beschikbaar

De opgave voor de nieuwe bibliotheek en cultuurcentrum van Dun Laoghaire is aangegrepen om het gebied rondom het Moranparc te transformeren tot een groene cultuur enclave die onderdeel wordt van het stedenlijk weefsel. De hoofdstraat wordt via het nieuwe park op een ontspannen manier verbonden met het waterfront en de east- en Carlisle pier. De overkapte spoorlijn ter plaatse van het park versterkt deze verbinding. Een nieuw plein boven de overkapte spoorlijn versterkt deze verbinding en geeft zowel de bibliotheek als het Moran Park een gezicht aan het water.Rondom het vernieuwde Moranpark ontstaat een cultureel cluster met de nieuwe bibliotheek, het cultuurcentrum, het “national maritime museum of Ireland” in de kerk en het verplaatste Moran park huis, dat een nieuwe plek krijgt naast de kerk aan de High Terasse. Op deze plek wordt tevens een klein cultuurhuis met twee wooneenheden en werkruimte voor artists in residence gevestigd.

De ruimtelijke struktuur van het gebouw is geïnspireerd op de typische Ierse bemuurde paden, zoals de Metals en de klimmende en dalende paden langs de steengroeves ten zuiden van Dun Laoghaire. Lange open en gesloten muren in de lengterichting van het gebouw ordenen de ruimte en begeleiden de bezoeker en zichtlijnen door het gebouw naar boven. De muren hebben richting het park en naar boven toe steeds grotere gaten waardoor de doorsnede van het interieur zich manifesteert als een berg. In de berg bevinden zich de kantoren en de faciliteiten. Onder de berg en in de pond is het culturele programma met zaal en galerie. Op de berg bevindt zich het openbare bibliotheekprogramma van boekenzalen, lees- en studieplekken, workshop- en presentatieruimten. De bezoeker kan in het gebouw een route architectural afleggen die je vanuit de Pond via culturele en boekenzalen leidt naar uitkijkpunten over de zee in de kop van het gebouw.

Het gebouw en het parklandschap vormen samen een nieuw ikoon voor Dun Laoghaire en zijn een intermediair tussen het centrum en de rivier. De kom die het gebouw en de bestaande helling vormen is een uniek vizier over de haven naar de zee.

De stad rukt langzamerhand op en Stadsdeel Zeeburg komt steeds meer in de belangstelling van de stedelijke ontwikkeling te staan. Veel prachtige nieuwbouw- en renovatie projecten langs de spoorlijn zijn gerealiseerd maar kijken nog steeds uit op een verloederd en onveilig achterlint. De verloren rand aan de spoorlijn wordt door deze nieuwe dynamiek meer en meer bezocht. De vele kinderen in de Indische buurt trekken er naartoe en nieuwe bewoners hebben behoefte aan een mooi uitzicht en een veilige omgeving. De huidige inrichting doet vooralsnog geen recht aan deze nieuwe behoeftes. Een kwaliteitsimpuls is hiervoor nodig, te beginnen in de vorm van een visie.

“Lost and Found” is een ruimtelijke visie die kansen biedt voor een nieuwe rol voor de spoorlijnzone binnen de nieuwe dynamiek van het stadsdeel. Er ligt een prachtige kans om dit verloederde achterlint te herontdekken en te ontwikkelen tot een bescheiden maar mooi lineair park dat de diverse buurten van Zeeburg vanaf het Watergraafsmeer tot en met het IJ zal ververbinden. “Lost and Found” wil deze kwaliteitsprong maken maar tegelijkertijd de beperkingen en bijzonderheden van de spoorlijn niet ontkennen. Het blijft een zone langs een spoorlijn maar het kan en moet nog veel beter!

“ Lost and Found” kijkt naar dit gebied vanuit een pragmatisch maar ook optimistisch oogpunt. Als een van de weinige overgebleven restruimtes in het stadsdeel Zeeburg biedt het een geweldige mogelijkheid om uitgebuit en beter benut te worden. De belangrijkste kansen zijn hier kort samengevat.

- Een lineair park met een aantrekkelijke groene kwaliteit te ontwikkelen.
- Een aantrekkelijke en veilige voorkant voor de woningen langs de spoorlijn te vormen.
- Een interessante en diverse wandelroute door stadsdeel Zeeburg te vormen dat contact tussen de verschillenden buurten kan promoten.
- Een kralensnoer te vormen om de vele aangrenzende versnipperde groene ruimtes (b.v. langs de waterwegen) aan elkaar te binden en te versterken.
- Een park te vormen met nieuwe functies voor de aangrenzende buurten (speelplekken, zitplekken, uitlaatplek voor honden).

Rus in Urbe
Samen met het Grand Canal vormt het Royal Canal een binnenring in de stad. Deze ring vormt niet alleen een belangrijke ecologische grens maar heeft de potentie om een belangrijk landschapspark te vormen voor de stad Dublin. Echter, om dit potentieel te bereiken moet het Royal Canal zijn huidige positie als een achterwater afvalkanaal verwisselen voor dat van een aantrekkelijk en actief waterfront. Zelfs in dit voormalig industriële gebied behoudt het Royal Canal een onderscheidend landelijk karakter. Het is tenslotte de overloop naar het achterliggende landschap, een groene lijn die door het stedelijke rood snijdt. Deze poëtische kwaliteit wordt gezien als een uiterst positief startpunt voor het Spencer dock, een ‘Rus in Urbe’ of platteland in de stad, vooral in een district met zo veel harde detaillering en in een wijk van de stad waar kinderen voornamelijk moeten spelen op betonnen straten. ‘Rus in Urbe’ biedt de ideale basis voor de zo nodige ontspanning en recreatie, een groene setting waar kantoormensen kunnen relaxen en genieten van een lunch bij de intimiteit van de waterkant en waar de bewoners, jong en oud, kunnen genieten van een wandeling en frisse lucht langs het Royal Canal.

Bruggen en sporen
Het park is vol met sporen van zijn voormalige industriële verleden. De bedoeling is om deze sporen te doen opleven en accentueren om zo prominente objecten te worden in een nieuw ontwerp. De bruggen spelen een belangrijke rol in het definiëren van een ‘nieuwe’ identiteit van het park. Er zijn 7 bruggen in totaal. Alle bestaande stalen bruggen moeten worden gerestaureerd en geschilderd in dezelfde donker grijsblauwe kleur. Alle stenen details zoals kades, trappen en wanden zullen in hun huidige staat worden gerenoveerd. De kleinere sporen van touw brandplekken, treinsporen, oude hellingbanen en andere kleine details zullen worden geïntegreerd in het nieuwe ontwerp door een zorgvuldige selectie van materialen en detaillering.

Nieuwe voorstellen en profielen
Het park (gebied) loopt van de noordelijke strandweg naar het Liffey. Deze route wordt gekarakteriseerd door een verandering van landschappelijk naar meer stedelijk in de nadering van Liffey. De beweging van zacht naar meer harde detaillering (nog steeds Rus in Urbe) is gedocumenteerd door een serie van profielen. Deze profielen beschrijven de basis voorstellen voor het parkontwerp en de strategie die is toegepast om groene plek te realiseren in een verder betonnen oerwoud. Ze laten zien (samen met de plattegrond) hoe het gebied een ‘kwaliteits impuls’ zal ondergaan die het Royal Canal zal heruitvinden als een aantrekkelijke, populaire en veilige plek voor ontspanning en recreatie voor een brede groep van gebruikers.

Na afronden van het Masterplan van Noordrand Nieuw Vennep (zie boven) werd er een meer gedetailleerd ontwerp gevraagd voor de openbare ruimte van de groengebieden. Het plan hierboven laat de eerste stap zien in het afronden van de laatste fase in het ontwerp waarin de rol van het park is om te dienen als uitgebreide vormen van recreatie.


De groene slang
Het openbare park is samengesteld uit een netwerk van groen dat loopt tussen en rondom de verschillende programma onderdelen van sport en woningbouw (land in privé-bezit), belangrijke plekken in het dorp zoals het busstation, school en belangrijke straten. Lijkend op een groene slang biedt het park een serie van recreatieve lussen die skaters, wandelaars en andere recreanten alternatieve routes biedt in het park. De paden zijn gemaakt van simpel asfalt met geen formele stoepranden om de gedetailleerde eenvoud van de omgeving te versterken. De groene slang bestaat uit zacht glooiende heuvels die in hoogte variëren tot 5 meter en die een serie van opmerkelijke uitzichten biedt naar de omringende platheid van de polder (teruggewonnen meer). Zowel op de top van de heuvels als in het park zijn speciaal ontworpen zitelementen geplaatst in de vorm van barokke stoelen en banken, uitgevoerd in een beton –achtig materiaal. Deze functioneren als zitelement en tegelijkertijd als follies en versterken de identiteit van de park omgeving.


Ontwerpen van de rand
Randen spelen een belangrijke rol in het ontwerp van dit park. De randen van de sport complexen zijn ontworpen om een hoge mate van openheid te behouden. Dit laat het speelveld een onderdeel worden van het park zelf en zorgt dat het park bedriegend ruimer lijkt dan het eigenlijk is. Op dezelfde manier is er aandacht besteed aan het gebied tussen het park en de woningen. Een standaard profiel is ontwikkeld aan de voorkant van de woningen om grote grassige oevers naar het water te creëren, die willekeurig beplant zijn met boom clusters. De oevers laten het lage water (waterstand 1,5m onder grondniveau) meer zichtbaar in het ontwerp. De meeste woningen zijn ontworpen met een veranda en hebben bijna geen privé-tuin. Het park vormt de tuin voor de bewoners.

Patchwork beplanting
Een uniek kenmerk van het park is zijn ongebruikelijke boom schema. Meer dan te gaan voor een natuurlijke bos beplanting, is het bomen planten geïnspireerd op de rationele organisatie van de polder en zijn voormalige landbouw beplanting. De bomen zijn georganiseerd in een onderliggend grid (gebaseerd op de afmeting van een voetbalveld) waarbij ieder kwadrant van het grid gevuld is met verschillende boomsoorten om zo een lappendeken van boomtypes te creëerden met ieder zijn eigen individuele kwaliteiten. Korte boomsoorten worden geplant naast lange boomsoorten, groenblijvers naast loofbomen, etc wat verschillen geeft in gelaagdheid, licht, kleur en sfeer. Onder de bomen is alleen beplant met bloeiende grassen en wordt er intensief gemaaid in delen om zo gazonnen te vormen langs de paden, informele routes en gebieden voor voetbal en andere sporten. De rest van de begroeiing wordt alleen twee keer per jaar gemaaid waardoor een ruw grasland met wilde bloemen ontstaat.