Project beshcrijving

Reeve is grotendeels op een dijk ontworpen die speciaal als een tektonisch landschap is gevormd, lijkend op een rivierduin. Het landschap loopt af naar een binnenmeer en vormt eindeloze variaties die zorgen dat de woningtypen in het ontwerp van het landschap geïntegreerd te worden.


Een groot deel van het landschap zal met gemengd bosgebied geplant worden. Dit bosgebied zal de huisvesting omhullen en een achtergrond voor de dorpskyline creëren. De huizen langs de noordelijke zijde van de dijk zullen profiteren van uitzicht op een groot meer. Aan de zuidzijde hebben de huizen een weids uitzicht op de groene rivier. Deze groene rivier zal af en toe op verschillende tijden in het jaar overstromen en zo zowel een groot natuurreservaat vormen als een belangrijk overloopgebied voor de IJssel tijdens hoge waterstand.


Benadering

Het hart van het dorp is centraal voor het gebied en bevindt zich rond de stroom naar het interne meer, waar grote jachthavens zich bevinden. Het gemak van de toegang tot het Ijsselmeer – één van de favoriete zeilbestemmingen van Nederland – maakt het idee van een boot bij een huis een belangrijk deel van het totale concept. De dorpskern is een versplinterde archipel met een informele structuur van waterwegen met tuinen, kaden en huizen erlangs die een variatie van kades vormen tot aan de centrale kanaalgebieden. De centrale dorpfuncties, school, winkels en hotel zijn gegroepeerd in de omgeving van de centrale doorgangen.


Relevantie

Het plan voor Reeve is uniek om veel redenen. Het belangrijkste onderdeel is het eerste project (gestart in 1950), te zien in het hedendaagse Nederlandse landschap aan de woningen die gebouwd zijn op een primaire verdedigingsdijk. De dijk vormt de nieuwe rand naar de groene rivier, een doorgang voor de IJssel langs de oude Hanzestad Kampen.


Rol en betrokkenheid

Het dorp Reeve werd door een team van experts, inclusief stedelijke ontwerpers, architecten en landschapsarchitecten ontworpen. REDscape had als voornaamste verantwoordelijkheid het ontwerp van het landschap en de openbare ruimte. Bureau Alle Hosper (Zweden) heeft het stedenbouwkundige ontwerp gemaakt.

Taken
Nieuw Vennep is een dorp in de Randstad dat dramatisch verdubbeld is in grootte na de bouw van Getsewoud, een nieuw woningbouwgebied van 7000 woningen (gebouwd tussen 1995 en 2005). Als deel van deze ontwikkeling is een nieuw park (noordpark) gepland langs de noordelijke periferie van het dorp voor overvloedige recreatie.

Een ambitieus programma
Het programma voor dit gebied (circa 45 Ha) was oorspronkelijk bedoeld om een recreatiepark te vormen. Vanwege een gebrek aan alternatieve accommodatie werd nieuw programma toegevoegd, uiteindelijk twee voetbalclubs (9 competitievelden en twee clubhuizen), een hockey complex (3 velden), een tennis complex (6 binnen- en 14 buitenvelden), een gecombineerde sporthal en zwemcomplex, een tuinencomplex en 243 woningen (hoogste segment van de markt) om het plan te kunnen financieren. Waterbehoefte behield 11% (5Ha) van het totale gebied. Als een resultaat van de ligging van het gebied in een van de diepste plekken van de polder, zijn de waterstromen gelimiteerd tot 10 meter breed door de vrees van zout water dat door de oppervlakte kan breken, waardoor grote gebieden met open water onmogelijk te realiseren zouden zijn.


Dirigeren van programma
Een conventioneel concept voor het organiseren van verschillende activiteiten in vastgelegde delen zou hier (vanwege een overvloed aan programma) betekend hebben dat er erg weinig plaats zou zijn geweest voor uitgebreide recreatie. In plaats daarvan is een alternatief concept gekozen om het programma te integreren door middel van overlappend gebruik en zo ruimte te winnen voor de opzet van een park. Bijvoorbeeld, grote woningen krijgen kleine tuinen, die in ruil gecompenseerd zijn door ze te plaatsen in een uitgebreide groene setting. Dit groengebied is op zijn beurt gedimensioneerd om bruikbaar te zijn voor zowel openbaar gebruik als ook om als verlengde tuin te dienen voor de bewoners. De voetbalvelden zijn zodanig gegroepeerd dat ze de openheid in het plan geven. Deze open plekken geven niet alleen diepte met uitzicht en gelaagde composities in het park, maar ze vormen ook de kijk arena’s rondom welke de huizen zijn gebouwd. De woningbouw zorgt op zijn beurt voor een gevoel van veiligheid voor recreanten die komen van en gaan naar de sportfaciliteiten. Op deze manier wordt het plan een gelaagd arrangement van verschillend programmaonderdelen met een ruimtelijke onderlinge afhankelijkheid die vaak resulteert in verrassende combinaties. Het water is beperkt tot rechte grachten die nogal streng lijken in het plan maar die contrasteren met de driedimensionale golvend landschap van zachte heuvels die een opeenvolging van verschillende blikken en beelden bieden aan recreanten wanneer zij zich in het park begeven.

Hergebruik van het verleden
Het Witte Huis en zijn tuin is een beschermd monument in het district Hilversum, in een streek bekend om zijn collectie prachtige villa’s en tuinen. De villa werd eerder gebruikt als militair trainingscentrum en werd verkocht aan een ontwikkelaar in de jaren 90. Aangezien de villa (Witte Huis) in slechte toestand verkeerde, was er een investeringsbron nodig om het gebouw in oude staat terug te kunnen brengen en tegelijkertijd de kwaliteiten van de villa en zijn sfeervolle omgeving te kunnen behouden. Om dit te bereiken is er voorgesteld een aantal woningen op de locatie te bouwen zonder daarmee schade te brengen aan de essentiële kwaliteiten van de plek. Een bijzondere opgave!

Een gedeelde plek
Na het uitvoeren van een analyse op de villa en de tuinen is er een ruimtelijk raamwerk ontwikkeld om de essentiële karakteristieken en gebieden die niet verstoord of verdrukt mochten raken door de nieuwe woningbouw te identificeren, en daarmee de historische waarde van de locatie te respecteren. Een concept werd ontwikkeld waarin de woningen gebouwd konden worden in de delen die toch al verstoord waren, zoals de plaats waar de tijdelijke gebouwen hadden gestaan. De woningen werden vervolgens in een compact formaat ontworpen met uitzicht op de villa tuinen, maar met een gelimiteerde hoeveelheid privé buitenruimte voor de nieuwe bewoners. Om te compenseren voor de kleine buitenruimte werd de bestaande villa tuin geopend voor algemeen gebruik als een gemeenschappelijke tuin voor de nieuwe huiseigenaren.

Leven in een villa tuin
Het plan werd afgerond na de bouw van de woningen door Bart Duvekot architecten in 2001. De woningen blijven binnen een streng aangegeven gebied om zo bomen en hun wortelsysteem te beschermen. Een zwevend dek systeem werd toegepast als voorwaarde om de bestaande bomen en hun wortels te beschermen. Het concept van hergebruik van het verleden om nieuwe gebruiken te integreren is een succes gebleken en heeft het Witte Huis van een verloederde staat naar een goed gebruikt hedendaags woongebied ontwikkeld.