Industriële en bedrijfsruimte wordt steeds schaarser, en de gemeente Amsterdam is op zoek naar nieuwe manieren om ten volle gebruik te maken van de industriële ruimte die we hebben. Onder toezicht van architect Don Murphy heeft de Gemeente Amsterdam (DRO) REDscape uitgenodigd om een visie te ontwikkelen op het toekomstige beheer en gebruik van het publieke domein in Sloterdijk III en de omliggende gebieden. Momenteel zijn er 58,5 ha kavels beschikbaar voor ontwikkeling (tot 2020) en 82 hectare van wegen, groen en water (20 ha), wat het potentiële gebied van het publieke domein op een oppervlakte van 140,5 hectare brengt, ongeveer 55% van de totale oppervlakte .

Benadering

Om het landschap van Sloterdijk III te onderzoeken selecteerden we vijf thema's om op te focussen. Deze omvatten: historische ontwikkeling, ecologie, publiek domein, verbindingen, en contact met de omgeving en het programma. We ontwikkelden een reeks van ideeën en stellingen rond deze thema's en brachten die samen tot één visie voor Sloterdijk III, de zogenaamde "Sand Lands".

Relevantie

Met ongeveer 227 ha is Sloterdijk III een van de laatste grote industriële gebieden in de stad Amsterdam. Het gebied is gelegen in het hart van de Amsterdamse havens en grenst in het westen en zuiden aan recreatiegebied Spaarnwoude. Met de voltooiing van de Westrandweg in 2012 zal een nieuwe snelweg Sloterdijk III verbinden met Schiphol en de Amsterdamse ring, wat waarschijnlijk leidt tot een nieuwe instroom van bedrijven naar het gebied. Tegelijkertijd zal het een nieuwe belvedère aan de haven creëren en een bewustwording van dit grotendeels onontdekte landschap.The WCG site is ontwikkeld in de jaren 70, het bevat een mix van zware en lichtere industriële activiteiten, inclusief een aantal belangrijke stadfuncties, zoals de gemeentelijke verbrandingsoven en de waterzuiveringsinstallatie.

In de ontwerpopgave wordt gevraagd naar een ruimtelijke inpassing voor de uitbreiding van de fabriek die recht doet aan de cultuurhistorische waarde van de Beemster polder en zijn unieke status als UNESCO erfgoed. Om deze stap te maken heeft CONO Kaasmakers aan REDscape Landscape & Urbanism gevraagd om een landschappelijke inpassingvisie uit te voeren om de landschappelijke gevolgen, inpassingmogelijkheden voor de uitbreiding, en ontwerprichtlijnen op het terrein van een dergelijke uitbreiding te formuleren.

Het ontwerp stelt voor om het industrieterrein een aantal karakteristieken van de buitenplaats te geven om een eenmalig en bijzonder project te realiseren. Het is niet de bedoeling om deze nieuwe opzet met een buitenplaats te vergelijken. Sterker nog, het moet geen buitenplaats willen worden. Het concept stelt voor om een (industrie)terrein voor een enkel bedrijf te ontwikkelen dat bijzonder is en geïnspireerd op de vormgeving van de buitenplaatsen en het landschap van de Beemster polder.

Het landschappelijk casco blijft de ruimtelijke drager van het complex en vormt onderdeel van de architectonische compositie van het industrieterrein als geheel. Er wordt gevraagd aan de architecten om hierop in te spelen. Het landschappelijke casco dient gewaarborgd te blijven in al zijn aspecten. Dit houdt in dat alle aangewezen groene bestemmingen (carré, assen en voorgebied) vrij blijven van alle andere bestemmingen zoals bebouwing, verharding, parkeren, technische ruimtes en installaties voor nu en in de toekomst.