Het project stelt de individuele initiatieven tentoon die zo uniek zijn voor Amsterdam als een internationale culturele en creatieve hoofdstad. Je eigen paradijsje bouwen op een plek of een plaats kiezen en je die plaats toe-eigenen gebeurt overal op de wereld, maar (het grootste deel van) Amsterdam heeft zijn unieke benadering door haar landschap: de stad is klein, dichtbevolkt, zij heeft lage bebouwing (geen torenhoge zoals in veel hoofdsteden) en er is de aanwezigheid van al het water. Vaak worden hoogst originele voorbeelden gecreëerd in de marges: bij de grens van land en water, nabij treinrails, etc.

Het begrip 'tuin' wordt breed opgevat; tuinen in de stad van Amsterdam nemen verschillende vormen aan. Deze eigen plekken zijn op informele wijzen tot stand gekomen. Ruimte is er niet veel in de stad, iedereen zoekt zijn eigen plek uit en eigent die zich toe. Natuur in de stad en de personalisatie van buitenruimtes zijn karakteristiek voor veel van de plekken waarop dit voorstel zich focust.

De kern van het project is het maken van een substantiële serie foto's van uitgesproken plekken die echt op een eigenwijze manier ingericht zijn, waarbij men moet denken aan hele tuinen op trottoirs, een kunststof boerderij op de woonboot, drijvende tuinen compleet met aanplant en bomen op de grachten en waterwegen van Amsterdam, etc.

Dit project gaat om kunst en landschap en dus er vindt een integraal samenwerking plaats tussen Sujata Majumdar, fotografe (aanvrager) en landschapsarchitect Patrick Mc Cabe. Tentoonstelling opent op 17 juni 2010 tot 29 augustus 2010. Locatie is de stadsarchief op de Vijzelstraat 32, 1017 HL Amsterdam. Opening op 17 juni vanaf 16.30 tot en met 18.30.

Deze opgave wordt als mogelijkheid gezien om een hoogwaardig openbaar park te ontwerpen waarin woongebouwen (VMX architects) worden geïntegreerd. REDscape doet het voorstel een nieuwe identiteit te creëren voor het park en geeft zo een impuls aan de kwaliteit van Schalkwijk (Haarlem) en de omliggende wijken Boerhaavewijk en Meerwijk.

Het bomencarré

De prachtige bomenkraag aan de Noordzijde van het park representeert een tijdsinvestering van meer dan dertig jaar die het duurde om te verworden tot aantrekkelijke beboste grens. REDscape stelt derhalve voor de bomen te behouden en de bomenrand uit te breiden tot een bomencarré dat het gehele park omsluit.

De cirkelvormige tuinen

De cirkelvormige tuinen verkrijgen hun vorm door de woontorens en kunnen op twee manieren worden ervaren: door de bezoeker van het park vanuit het park en door de bewoners van de woontoren vanuit hun appartementen. De tuinen worden omsloten door heggen en beplant met kleurrijke (voornamelijk roze en paarse) winterharde vaste planten en bomen die het gehele jaar voor een ware ‘uitbarsting van kleur zorgen. Door een tuinclub op te richten kunnen omwonenden gestimuleerd worden te participeren in het management en onderhoud van de tuinen.

Het golvende grasvlak

De laatste laag van het park bestaat uit een grasvlak dat over het park ‘vloeit’ als ware het een golf. Het grasvlak, dat in het voorjaar bedekt is met bloembollen wordt over de parkeergarages die bij de woontorens liggen gepland. Het hoogste punt van het vlak ligt op 2 meter boven maaiveld. Vanaf deze plek heeft de bezoeker een prachtig uitzicht over het park en de kruinen van de omliggende bomen.

Samen met Michael van Gessel is Patrick Mc Cabe uitgenodigd om een nieuw ontwerp te maken voor Fort aan de Buursteeg en om een voorstel te doen voor het ontwerp van het nieuwe bezoekerscentrum van de Grebbelinie en de Gelderse vallei. De Grebbelinie is de enige waterlinie van Nederland, die tijdens de Tweede Wereldoorlog actief is ingezet tegen de Duitsers.
Tijdens de felle strijd tegen de bezetter hebben vele soldaten op deze plaats het leven gelaten.

Een geheel andere oplossing is het bezoekerscentrum niet op het Fort maar boven de spoorlijn te realiseren. Daarmee krijgt het knooppunt tussen noord en zuid een bijzondere betekenis, komt er vanaf het bezoekerscentrum zicht over het gehele werk en de spoorlijn die het verdedigt en wordt het Fort geheel in zijn waarde gelaten. Een even eenvoudige als spectaculaire oplossing waarbij het bezoekerscentrum kan uitgroeien tot een icoon voor Fort aan de Buursteeg en de Grebbelinie als geheel.

REDscape is door Staatsbosbeheer gevraagd de ruimtelijke aspecten van de eigendommen van Staatsbosbeheer in de Nieuwe Hollandse Waterlinie in beeld te brengen. Aanleiding is de behoefte van Staatsbosbeheer om een scherper beeld van de ruimtelijk onderscheidende kwaliteiten van haar forten te krijgen. In de Nieuwe Hollandse Waterlinie zal de komende jaren een omvangrijk investeringsprogramma worden uitgevoerd gericht op de restauratie van de forten en het vergroten van de beleefbaarheid en de toegankelijkheid voor het publiek.
De insteek van deze studie is ( volgend op Panorama Krayenhoff) vooral inventariserend en analyserend in plaats van visievormend. Gekeken is naar de onderscheidende kwaliteiten en potenties van de 15 forten (en aanvullende werken) in relatie tot het omliggende landschap. De analyse draagt bij aan een ruimtelijke visie van Staatsbosbeheer op de forten en tussenliggende gebieden in de Nieuwe Hollandse Waterlinie als richtsnoer voor ruimtelijke ontwikkelingen.

Stoppende boeren, Brede boeren, Grote boeren, Nieuwe woningen, Nieuwe bedrijven........... De Beemster mag dan Unesco-erfgoed zijn, het gebied zit niet op slot. Ook in deze beschermde droogmakerij is het landelijke gebied volop in ontwikkeling.

Hoe nu deze veranderingen zo te stroomlijnen dat ze soepel verlopen zonder dat de kwaliteiten van de Beemster uit het oog worden verloren? Zit bijvoorbeeld de regelgeving goed in elkaar en zijn procedures helder voor de ondernemende Beemsterlingen? REDscape onderzocht het Beemster erf en deed aan de hand van uitkomsten aanbevelingen waarbij de Des Beemsters-kwaliteiten ingezet werden als richtinggevend. Met een twintigtal bewoners werd uitvoerig gesproken, uiteraard op het Beemstererf, aan de keukentafel. De bewoners werden bevraagd naar hun ervaringen op het erf in het recente verleden en de plannen voor de toekomst. Hun openhartigheid mag zeker geprezen worden! De uitkomsten van deze interviews werden grondig geanalyseerd en al snel werden een aantal tendensen zichtbaar. Zo blijkt de Beemsterling bijvoorbeeld beretrots op zijn polder en wil hij zijn erf graag op kwalitatieve wijze ontwikkelingen. Maar altijd lastig blijft de ingewikkelde procedures die nodig zijn voor nieuwe initiatieven. Ook is het huidige bestemmingsplan verouderd, waardoor procedures soms onnodig veel tijd in beslag nemen.

REDscape i.s.m. met Gert van Eikeren werkte bij het maken van deze visie ook in nauwe samenwerking met de gemeente Beemster. In samenspraak werden de tendensen vertaald in aanbevelingen. Deze resultaten van de aanbevelingen worden door de gemeente gebruikt als input bij het maken van het nieuwe Bestemmingsplan Landelijk gebied dat in 2009 opgesteld wordt. Op deze manier kan de gemeente beter anticiperen op de toekomstige ontwikkelingen met behoud van het specifieke karakter van het Beemster erf.

Ten slotte roept REDscape op om het erf als een actueel ontwerpopgave te benaderen. Uiteindelijk moet geschiedenis ook gemaakt worden. Het Beemster erf is een levend monument!

In de ontwerpopgave wordt gevraagd naar een ruimtelijke inpassing voor de uitbreiding van de fabriek die recht doet aan de cultuurhistorische waarde van de Beemster polder en zijn unieke status als UNESCO erfgoed. Om deze stap te maken heeft CONO Kaasmakers aan REDscape Landscape & Urbanism gevraagd om een landschappelijke inpassingvisie uit te voeren om de landschappelijke gevolgen, inpassingmogelijkheden voor de uitbreiding, en ontwerprichtlijnen op het terrein van een dergelijke uitbreiding te formuleren.

Het ontwerp stelt voor om het industrieterrein een aantal karakteristieken van de buitenplaats te geven om een eenmalig en bijzonder project te realiseren. Het is niet de bedoeling om deze nieuwe opzet met een buitenplaats te vergelijken. Sterker nog, het moet geen buitenplaats willen worden. Het concept stelt voor om een (industrie)terrein voor een enkel bedrijf te ontwikkelen dat bijzonder is en geïnspireerd op de vormgeving van de buitenplaatsen en het landschap van de Beemster polder.

Het landschappelijk casco blijft de ruimtelijke drager van het complex en vormt onderdeel van de architectonische compositie van het industrieterrein als geheel. Er wordt gevraagd aan de architecten om hierop in te spelen. Het landschappelijke casco dient gewaarborgd te blijven in al zijn aspecten. Dit houdt in dat alle aangewezen groene bestemmingen (carré, assen en voorgebied) vrij blijven van alle andere bestemmingen zoals bebouwing, verharding, parkeren, technische ruimtes en installaties voor nu en in de toekomst.

De dubbeltentoonstelling Onzichtbaar Werk van Michael van Gessel en Patrick McCabe belooft een bijzondere te worden. www.youtube.com/watch Zolang er niemand in de hal van de Nettenfabriek is, lijkt het leeg. De expositie is onzichtbaar. Dat verandert zodra er iemand binnenkomt. Als de bezoeker de zaal inloopt, rolt het landschap onder zijn voeten uit. Met sensoren worden projectoren in werking gezet die vanaf een hoogte van 3,5 meter op de vloer zijn gericht. De in totaal 68 projectoren zorgen samen voor een duizend vierkante meter groot ‘tapijt’. De tentoonstelling toont de inspiratiebronnen en gerealiseerd werk van beide landschapsarchitecten.

Michael van Gessel
Michael van Gessel staat bekend als een landschapsarchitect die als geen ander het landschap met al zijn zintuigen waarneemt. Dat waarnemen zet hij met grote mate van sensibiliteit en realiteitszin om in krachtige, bijna vanzelfsprekende ontwerpen. Het werk van Michael van Gessel is van historische betekenis. Het is zeer gevarieerd van aard; van privétuinen tot stedenbouwkundig werk. Zo bepaalde hij de renovatie van het Valkenbergpark in Breda, dierenpark Artis en landgoed Twickel. Ook was hij als supervisor voor de openbare ruimte betrokken bij plannen voor IJburg en de Zuidelijke IJ-oevers in Amsterdam en de binnenstad van Almere.

Patrick McCabe
Michael van Gessel ontdekte Patrick Mc Cabe bij een project van het Stimuleringsfonds voor Architectuur en het Projectbureau Nieuwe Hollandse Waterlinie. Mc Cabe’s opdracht was een voorstel te ontwikkelen voor de Horstermeerpolder, een droogmakerij ten oosten van Nederhorst ten Berg. Van Gessel herkende veel van zichzelf in Mc Cabe’s manier van werken. “Hij kijkt goed en laat zich door het gebied inspireren.” Mc Cabe komt uit Ierland en verhuisde in 1996, na de voltooiing van zijn studie in Dublin, naar Nederland. In Amsterdam deed hij een vervolgstudie landschapsarchitectuur aan de Academie van Bouwkunst. Voor hij in 2004 zijn eigen bureau REDscape oprichtte, werkte hij bij Alle Hosper, H+N+S en de gemeente Haarlemmermeer

11 juni - 28 september 2008 10:00 tot 17:00

De openbare ruimte voor Meerland is een belangrijke drager voor de gewenste sfeer van Meerland. Bij de uitwerking van de buitenruimtes is er vooral gezocht naar een combinatie van ontwerpmiddelen om heldere expressie te geven aan iedere ruimte. Iedere ruimte krijgt hiermee zijn eigen ontwerpmiddelen. Het park is verfraaid met gras, bomen en hoogteverschillen in de vorm van taluds. De speelstraat is met baksteen en een licht gebogen maaiveld ontworpen. De buitenstraten worden gevormd met rechte lijnen en herhalende elementen. De binnenhoeven zijn met halfverharding ingericht en met houten hekwerken en bergingen. Met deze ontwerpmiddelen wordt er geprobeerd om ruimtes robuust en eenduidig te maken.